Press "Enter" to skip to content

Трница хилс: Помошник министер, пратеничка и актери – соседи во дива населба на државна земја

ИРЛ откри дека во последната деценија на територијата на Националниот парк „Маврово“ е изградена цела дива населба веднаш над комплексот „Кораб Трница“. Дел од вилите се изградени и се веќе легализирани, додека други се градат во моментов. Сите се наоѓаат на државно земјиште, на заштитена територија. Меѓу оние кои изградиле или купиле вили на државен имот се помошник министерот во МВР Маријан Здравковски, пратеничката од ЛДП Моника Зајкова и актерите Игор Ангелов, познат по серијата „Преспав“, како и актерката од Драмски театар Маја Вељковиќ. 

Неофицијално, и институциите и околните жители споменуваат имиња на високи функционери од партиските подмладоци на повеќе партии кои биле коавтори на новата визија на Трница замислена на државен имот, а во пресрет на новиот закон за легализација на дивоградби.

Известуваат: Дајана Лазаревска, Јана Чолаковска; редактура: Миранда Спивак; Илустрација: Лука Блажев

Околу брегот на Мавровското Езеро речиси не остана празна парцела за градење. Во текот на изминатите две децении во Националниот парк „Маврово“ никнаа луксузни викендички, згради и хотели кои ги загрозуваат природните богатства. Во обид да најде слободна земја за да гради, политичката и бизнис-елита го „окупира“ селото Трница. Сега селото е претворено во елитно викенд-одморалиште преполно со луксузни вили изградени на државно земјиште. Општина Маврово и Ростуше не презема чекори за санкционирање на узурпаторите и уривање на овие дивоградби правдајќи се дека ниту една фирма не се нафаќа да ги урне. 

Трница, Општина Маврово и Ростуше, 20 мај 2021 година

Градежна механизација се упатува кон селото Трница во Националниот парк „Маврово“. Ангажирана е да пробие пат долг околу 100-ина метри низ шумски предел. Се сечат стотици дрвја со цел да се расчисти и да се подготви теренот за градба. 

По анонимната дојава до локалната власт дека сечењето на шумата е незаконско, Општина Маврово и Ростуше на терен го праќа својот единствен градежен инспектор Ќирко Џуковски. Џуковски открива дека заедно со бесправно исечените дрвја и новиот пробиен пат во близина се изградени и четири нови куќи.

Село Трница фотографирано од дрон. Сите куќи се диво изградени на државно земјиште. Денеска дел од нив се легализирани, а дел и натаму се градат/Фото: ИРЛ

Џуковски прави записник на 20 мај 2021 година за она што го затекнал при надзорот на терен. Констатира дека изградените куќи се дивоградби и изготвува решенија за уривање. Но, бидејќи Општината не е надлежна за сечата на шума во Националниот парк, случајот го пријавува до органите чија должност е да го заштитат и менаџираат паркот, Јавната установа Национален парк „Маврово“ и до Државниот инспекторат за шумарство и ловство.

 „Општина Маврово и Ростуше не можеше да спроведе постапка за бесправна сеча на шума бидејќи нема инспектори од таа област, затоа и нашата пријава беше упатена до нив, за да се заштити шумата и да се спречи можна идна градба“, одговори градежниот инспектор Џуковски. 

8 јуни 2021 година

Откако Џуковски ги известува државните органи, двајца инспектори од Инспекторатот за шумарство и ловство, заедно со директорот на Националниот парк „Маврово“, Самир Ајдини и уште еден вработен, вршат вонреден инспекциски надзор во Трница. Во нивниот извештај тие наведуваат дека затекнале незаконски активности, сечење на шумата и дивоградби на државно земјиште.

Во записникот не се идентификуваат нарачателите. Нема официјални информации ниту за фирмата што ја уништила шумата. Само даваат наредба земјиштето да се врати во првобитната состојба.

Соголената локација која била подготвена за градба. Името на младиот висок функционер кој според кажувања на жителите намерил да гради останува енигма, а тој веќе уништил стотици дрвја за да изгради викенд-куќа во срцето на Националниот Парк./Фото:ИРЛ

Според жителите со кои разговараше ИРЛ и кои сакаа да останат анонимни, при инспекцискиот надзор на теренот биле затекнати високи владини функционери. Нивниот идентитет, сепак, изостанува од официјалните документи на институциите.

Инспекторатот за шумарство и ловство ја крие фирмата што нелегално пробивала пат 

Институциите одбиваат да ја откријат компанијата што ја уништи шумата, а образложението, и покрај фактот дека има записник и одлука, е дека со таа информација медиумите ќе ја нарушеле пресумпцијата на невиност на фирмата ангажирана за пробивање на патот. Загрижени биле и за личните податоци на фирмата, иако тие се јавни и институции како УЈП овие податоци ги прикажуваат на својата веб-страница во засебна база за македонските компании. 

„Бидејќи сме обврзани на заштита на личните податоци, пресумпција на невиност и во моментот на инспекцискиот надзорот не сте биле субјект на надзорот, односно не сте биле странка во постапката, не можеме да Ви ги доставиме“, одговорија за ИРЛ од Инспекторатот за шумарство и ловство. 

2 јуни 2022 година

По една година од расчистувањето на патот, новинарска екипа од ИРЛ пристигнува во Маврово на средби со општинската администрација и претставници од Националниот парк „Маврово“. Тема на службените разговори е истражувањето што ИРЛ го прави неколку месеци за репрогласување на Маврово за национален парк и масовната урбанизација во оваа општина. 

Патот низ Маврови Анови до Трница поминува низ висока шума, пејзаж сосема поинаков од околните куќи и хотели на поразвиеното крајбрежје на езерото. Нема сообраќаен метеж, ѓубре на улиците или музика што одекнува од рестораните. На влезот во Трница се наоѓа хотелскиот комплекс „Кораб Трница“ и фабриката за сирење и кашкавал. Фабриката работи од 1974 година, а во 2015 година е реновирана.

Во Трница, веднаш до комплексот, а во внатрешноста на Националниот парк, никната е нелегална населба со најмалку 20 објекти на државно земјиште – дел од нив се веќе легализирани, а дел се уште во градба. На една од викендичките се доградуваше втор кат. Работниците што работеа не беа ниту збунети ниту, пак, се исплашија кога новинарите го фотографираа градилиштето. 

При првата посета на екипата на ИРЛ во април годинава куќата се уште се градеше. На крајот на јуни кога е направена оваа фотографија вилата веќе беше фасадирана. Фото: ИРЛ

Местото каде што лани беа исечени стотици дрвја за да се пробие патот низ шумата не е вратено во првобитна состојба и покрај наредбата од Државниот инспекторат за шумарство и ловство. Не се насадени нови дрвја, земјиштето на кое засега непознати лица планирале да градат е соголено и сè уште стојат избледените траги од неговото околчување. 

Самир Ајдини, директорот на Националниот парк „Маврово“, вели дека го почнале процесот за враќањето во првобитна состојба на уништената шума и посеале семе на патот што насилно бил пробиван. 

Општинскиот инспектор Ќирко Џуковски го гледа повторното засадување семиња како успешен институционален епилог. Потребни ќе бидат повеќе децении за да израсне истата густа шума срозена од багерите на оние што фрлиле око на државната земја на територијата со национални богатства. 

„Сметам дека ова е пример за една успешна интервенција и соработка помеѓу институции и да не бараме понатаму што би било кога би било, т.е. кој би градел да не се спречеше овој настан“, вели Џуковски.

Сателитски Google Earth снимки над Трница направени во јуни 2009 и август 2021 година / Извор: Google Earth

Таткото на пратеничката Моника Зајкова легализирал дивоградба во Трница

Пред да заминеме за Трница, името Моника Зајкова го споменаа неколкумина мавровчани. Според кажувањата на соседите, таа често во текот на годината се одмора во Трница во својата викенд-куќа. 

„Таму има куќа и пратеничката Зајкова. Само не е на нејзино име“, ни напомена жител на Маврово кој побара да биде анонимен.

Моника Зајкова вилата во Трница ја навела во Анкетниот лист во Антикорупциската комисија кога првпат станува пратеничка во македонското Собрание во 2020 година. Ја пријавила како имот на родители стекнат во 2018 година. Објектот е запишан во Катастарот на име на нејзиниот татко Бранко Зајков. 

На истата парцела каде што се наоѓа вилата на Зајкови има уште еден објект кој е во сопственост на Марјан Здравковски, помошник-министер во Одделот за информатика и телекомуникации при МВР, сопартиец на Зајкова од редовите на ЛДП. ИРЛ се обиде повеќепати да го исконтактира Здравковски, но безуспешно. 

Соседите во Трница се од мешан состав. Пратеничка од ЛПД, екс министер од ВМРО-ДПМНЕ, помошник министер во МВР, актери./Фото: ИРЛ

Фикрет Ибраими, портпаролот на Општината, потврди дека лицата М.З. и Б.З. поднеле барање за легализација и доставиле документи дека објектите се изградени пред 3 март 2011 година. Двете семејства го искористиле законот за легализација на дивоградби со кој сите објекти изградени до 2011 година, но не и подоцна, ќе можат во едноставна постапка да се легализираат за едно евро по квадратен метар. 

„Станува збор за објект кој моите родители во фаза на карабина го изградиле во 2010 година. Постапката за легализација на објектот е спроведена согласно Законот за постапување со бесправно изградени објекти, според услови што важеле за сите објекти изградени на целата територија на државата. За земјиштето не е поведена постапка за приватизација. Сите давачки и комуналии се уплатени врз основа на проценка на Општината“, одговори Зајкова на прашањата што ѝ ги постави ИРЛ за викендичката во Трница.

Но, временската рамка што ја изложи Зајкова не се вклопува со фактичката теренска состојба ако се погледнат сателитските снимки на „Гугл мапс“. Во 2011 г. куќите на Зајкова и Здравковски не постојат. Објектите првпат се појавуваат дури по 2014 година. Но, како што потврди и локалната власт, тие имале архивски број заверен во Општината со барање за легализација од 2011 година, кога според мапите куќи не постојат.

Сателитска снимка од Гугл на локацијата каде семејствата на Моника Зајкова и Марјан Здравковски имаат викендици. Првата е од 2014 година кога нема никакви објекти, а во 2017 година куќите се изградени.

На прашањето на репортерите на ИРЛ зошто семејството се одлучило да гради викендичка на државно земјиште без потребните дозволи, таа нè упати кај татко ѝ. Ни кажа дека локацијата е одбрана затоа што семејството имало и потекло од тој крај, односно од селото Лазарополе кое се наоѓа на околу 50 километри од Трница. 

Моника Зајкова е предводник на младите прогресивни политички сили во земјава. Ја добива довербата од својата партија ЛДП и станува претседател на младите либерал-демократи. На 28 години е именувана на првата функција. На предлог на Владата е избрана за член на Надзорниот одбор на Државна лотарија на Македонија и ја добива привилегијата да ја надгледува работата на најпрофитабилната државна компанија. По парламентарните избори во 2020 година, станува пратеничка во Собранието. 

Во ноември 2020 година, по иницијатива на невладината организација „О2“, се формира Интерпартиска парламентарна група од 39 пратеници за заштита на природата, борба против загадувањето и климатските промени. Моника Зајкова станува координаторка на оваа пратеничката група.

Зајкова како пратеничка јавно се спротивстави на донесувањето на новиот закон за легализација на дивоградби од 2021 година, поднесен од министерот за транспорт и врски Благој Бочварски. Заедно со уште тројца свои сопартијци, таа испрати барање до претседателот Стево Пендаровски да не го потпишува законот наведувајќи во дописот дека градењето дивоградби претставува кривично дело.

„Дали ние како држава треба да стимулираме криминал преку дозволување на вакво незаконско градење и да ги ставиме во подредена и дискриминирачка позиција сите одговорни граѓани на оваа држава кои за да градат ги поминале сите предвидени постапки од ДУП за прибабување одобрение за градба за кои неспорно е дека бараат многу време и финансиски средства?“, пишува во дописот до претседателот Пендаровски кој не го потпиша законот.

Допис до Претседателот Пендаровски од пратеничката група на ЛДП. Моника Зајкова и нејзините сопратијци од него бараат да не го потпишува „криминалниот“ закон за легализација на дивоградби./ Извор: веб страна на ЛДП

Тивкиот полицаец 

Новинарите на ИРЛ повеќе месеци се обидуваат да стапат во контакт со помошник-министерот за информатика и телекомуникации Марјан Здравковски. Непосредно пред објавата преку СМС му беа повторно испратени прашања – без одговор. 

Здравковски има работено на повеќе високи позиции во МВР, а бил вработен и во Управата за безбедност и контраразузнавање. Во 2017 година владата на Заев го именувала да биде дел од работната група за изготвување и следење на имплементацијата на планот на препораките од Прибе во врска со следењето на комуникациите од 2015 година. 

Кметот на Трница

Потрагата по другите сопственици на куќите во Трница ја почнавме од сателитските карти на „Гугл“. Стартувавме со снимката од 2003 година. Тогаш има само седум куќи. Во 2009 година доизградени се уште три и се вкупно десет куќи. 

Заедничко за сите е што се градат без одобрение, на државно земјиште. Можност за легализација добиваат само тие што се изградени пред 3 март 2011 година, кога е донесен законот за легализација. Но, градењето и натаму продолжува. Според сателитските снимки, во периодот од 2014 до 2017 година веќе има 16 викендички. А, само лани никнале уште шест нови куќи. 

Мавровчани раскажуваат дека првиот што го отворил патот за нелегално градење е Анѓелко Пејовски. Го нарекуваат кметот на Трница, зашто велат дека без негово знаење не може да се гради. Во документарниот филм на МТВ, „Трница е мојот сон“ од 1999 година, главен лик е токму Пејовски, кој раскажува како дошол до идејата за новата населба на патот Маврово-Дебар.

„Животот во околните села е тежок, нема струја во зимскиот период, нема асфалтен пат. Од овие причини и од овој тежок живот во мене се роди идејата да формирам една нова населба. Тоа е населбата Трница“ , вели Пејовски во докуметарецот снимен во 1999 година.

На име на семејството Пејовски во Агенцијата за катастар се запишани пет куќи. Од нив три се на сопствено земјиште, а две се изградени на државна земја. 

Анѓелко Пејовски по професија е геодет. Имал и своја геодетска фирма основана во 2006 година, а ја ликвидирал во 2019 година. 

На списокот на уривање се неколку дивоградби. Но, ниту една куќа во целата општина Маврово и Ростуше не е срушена. Овие два објекта се уште слободно се градат. Фото; ИРЛ

Министерот Јанакиески предложи закон со кој ја легализира викендичката на дедото

Меѓу првите куќи изградени во Трница е во сопственост на Жарко Дојчиновски. Но, сите во Маврово ја знаат како вилата на Миле Јанакиески, поранешниот министер за транспорт и врски во владата на Никола Груевски. Дојчиновски е татко на неговата сопруга. Куќата е изградена пред 2011 година и е опфатена со законот за легализација. Затоа во Катастарот објектот е впишан на Жарко Дојчиновски, а земјиштето не може да се приватизира затоа што нема урбанистички план. 

Јанакиески беше токму министерот кој го предложи законот за легализација на дивоградби. Се најавуваше како социјална мерка со која, пред сè, ќе се овозможи граѓаните да си ги легализираат своите домови.

„Целта на донесувањето на овој закон не беше луѓето да се казнуваат, туку да се разгледа социјалниот аспект на законот и на градењето на куќите“, изјави тогаш министерот Јанакиески при донесувањето законот во 2011 година.

Глумци со кратка меморија

Викенд-куќи во Трница имаат и двајца актери од Драмскиот театар – Игор Ангелов и Маја Вељковиќ-Пановска. Често знаат на социјалните мрежи и во лежерни интервјуа во медиумите да споделат фотографии и моменти од нивниот одмор на чист воздух во викендичките во Трница. 

„Летото ќе го поминам на планина во Трница. Таму одморам и таму сум често, таму се Бистра, Галичник и е прекрасно. Мислам дека кога ќе се пензионирам таму ќе си го најдам мирот“, изјави Игор Ангелов во јули 2018 година во интервју за „Магазин Бети“.

Според сателитските снимки на „Гугл“, викендичките се изградени пред 2009 година. Во телефонски разговор и двајцата тврдат дека објектите се легализирани и имаат имотен лист. На прашањето од нашите новинари од кого ги купиле куќите, двајцата актери идентично одговорија: „Не се сеќавам“.

До денот на објавување на оваа сторија, Ангелов и Пановска не одговорија на прашањата на ИРЛ што дополнително им беа доставени.

ИРЛ уште пред четири месеци од Општината ги побара документите за легализација на сите дивоградби во Трница. Но, локалната власт не ни ги достави.

Министерството за транспорт и врски не ги прифаќа сателитските снимки како доказ кога се изградени објектите

Стандардите според кои се определува кога објектите се изградени се лимитирани. Министерството за транспорт и врски не ги прифаќа сателитските снимки како релевантни докази според кои може точно да се утврди кога некој објект е изграден. При постапката за легализација се бара само изјава заверена на нотар во која сопствениците под кривична и морална одговорност тврдат дека куќите се изградени пред законскиот рок, односно 3 март 2011 година. 

Заедницата на единици на локална самоуправа (ЗЕЛС) и во минатото и сега барала од Министерството за транспорт и врски да вметне член во законот за легализација на дивоградби дека како доказ можат да се користат и сателитски снимки. 

 „ЗЕЛС во своите официјални барања и мислења до Министерството за транспорт и врски секогаш предлагаше да се вметне член дека како доказ за тоа кога е изграден објектот, односно дали е во рокови предвидени со закон, може да се користат и сателитски снимки. За жал, нашиот предлог не беше прифатен“, вели извршната директорка на ЗЕЛС, Душица Перишиќ.

Поранешни градоначалници имале обиди да поништат решенија за легализација или да одбијат барање за легализација бидејќи утврдиле дека објектот е многу понов од законскиот рок, но одлуките паѓале на Второстепена комисија во Министерството за транспорт и врски бидејќи „Гугл еарт“ го сметаат за недозволен инструмент.

Образложението што го добиле од Министерството е дека сателитските снимки може да покажат дали некој објект постоел во годините претходно или не, но не може да се утврдува неговата катност.

ИРЛ уште пред четири месеци од Општината ги побара документите за легализација на сите дивоградби во Трница. Но, локалната власт не ни ги достави. Фото: ИРЛ

Алергични на рушење: Во Националниот парк сите дивоградби се на број

Во 2011 година по првпат се донесе Закон за постапување со бесправно изградени објекти, односно закон за легализација на дивоградби. Со овој закон значително се поедностави постапката за легализација. За разлика од процедурата за добивање одобрение за градење, која предвидува обемна документација и позитивни мислења од различни органи, со законот за легализација најважно е да приложите геодетски елаборат за премер на димензиите на објектот и писмена изјава под кривична и морална одговорност дека објектот е изграден до 3 март 2011 година.

Градежниот инспектор од Општина Маврово и Ростуше смета дека оскудната документација потребна за легализација на објектите ги наведува сопствениците да градат куќи нелегално, а потоа да ги легализираат. За легализацијата на дивоградбите сопствениците на Општината ѝ плаќаат паричен надомест, односно едно евро по квадратен метар. 

„Поради овие факти, секој еден сопственик попрво се одлучува да го запише објектот во Катастар и да добие имотен лист со постапка за легализација наместо со одобрението за градење што го има“, велат од Општината.

Поради големиот интерес за легализирање дивоградби, рокот за поднесување барање за легализација беше неколкупати продолжен. 

Во Маврово и Ростуше има вкупно 42 населени места, од кои 37 се на територија на Националниот парк. Од донесувањето на законот за легализација на дивоградби до Општината пристигнале околу 5 000 барања за легализација од сите населени места.

Легализацијата одела во неколку бранови во кои најмногу барања биле поднесени во 2011 година, кога се донел законот, односно 3 775 барања, 816 во периодот од 2015 до 2016 година и 384 во 2018 година. 

Од овие 5 000 барања само 1 800 се завршени, односно се легализирале објектите, додека преостанатите се во постапка за легализација или се одбиени. Но оние барања за легализација на објекти што биле одбиени сè уште не се реализирани. 

Околу Мавровското Езеро има повеќе од 1 500 објекти, од кои повеќето се легално изградени. Според Законот за природа, за секоја градба мора да има согласност од Националниот парк, но ова во пракса речиси никогаш не се случува. 

Во 2021 година Општина Маврово и Ростуше издала четири решенија за уривање дивоградби во населбата Трница. Новинарите на ИРЛ ги побараа имињата на сопственици на нелегалните објекти, но од Општината одбија да го откријат нивниот идентитет. 

Досега во историјата на Општина Маврово и Ростуше нема срушено дивоградба, дури и по издавање на решенија за рушење. Во февруари годинава беше распишан тендер за уривање нелегални градби, но тој беше неуспешен бидејќи не се јави ниту една фирма. 

Англиската верзија на ова истражување е на линкот подолу

Трница хилс: Помошник министер, пратеничка и актери – соседи во дива населба на државна земја

Сашка Цветковска

Сашка Цветковска

Главен и одговорен уредник

Сашка Цветковска е меѓународно наградуван истражувачки новинар и главен уредник на Истражувачка репортерска лабораторија. Цветковска работела на голем број национални и прекугранични истраги кои открија домашен и меѓународен криминал, корупција, недозволена трговија со оружје и војни со дезинформации. Истражувањата на кои што работела биле објавувани во Гардијан, Базфид, Зидојче Цајтунг и други. Нејзините сегашни одговорности се фокусирани на зголемување на влијанието на истражувачко известување преку создавање нови наративи на приказните преку филм и кампањи. Во таа насока во моментов ја извршува позицијата продуцент на документарен истражувачки серијал Редакција. Цветковска десет години е дел од истражувачкиот тим на Меѓународниот проект за известување за организиран криминал и корупција, меѓународна медиумска организација поврзана со ИРЛ. Била член на Бордот на директорит на OCCRP и на Здружението на новинари на Македонија.

Елена Митревска Цуцковска

Елена Митревска Цуцковска

Уредник за развој и операции

Елена Митревска Цуцковска е коосновач на ИРЛ и заедно со уредникот е одговорна за следење и дизајн на процесот на импленетанција на активностите на ИРЛ. Таа е проектен директор на документарниот серијал Редакција. Со новинарите соработува повеќе од 10 години и работела и на други технолошки решенија за подобро пребарување на јавните дати бази на податоци кои ги употребуват нашите репортери со цел нивната работа да биде побрза и поефикасна. По професија е софтвер инженер и графички дијзанер и таа е воедно и првиот технолошки експерт кој е обучен и работи во сферата на медиумите. Дел е од прекугранчата група на технолошки експерти на OCCRP и со своите поинакви вештини допринесува во прибирање и анализа на информации и како истражувач во ИРЛ.

Бојан Стојановски

Бојан Стојановски

Заменик главен и одговорен уредник

Бојан Стојановски е дипломинаран новинар со над десет годишно искуство во медиуми. Работел во телевизиите Алфа, 24 Вести и Алсат од каде доаѓа и станува дел од тимот на ИРЛ. Стојановски низ кариерата следел теми од областа на судството, криминал, корупција. Во 2013 - та година ја добива наградата „Никола Младенов“ за истражувачко новинарство, на тема „Вработување во јавната администрација преку партиски список“.

Деница Чадиковска

Деница Чадиковска

Уредник за развој и операции

Деница Чадиковска е дипломиран психолог, која својата новинарска кариера ја започнува во 2017 година како коавтор и копродуцент на младинската емисија Крик. Чадиковска стана дел од тимот на ИРЛ во 2018 година како истражувачки новинар – практикант во рамки на проектот за обучување на идни медиумски лидери. Во јуни 2023 година таа доаѓа на позицијата уредник за комуникации задолжен за спроведување на комуникациската стратегија на ИРЛ како дел од тимот за комуникации и продукти.

Mаја Јовановска

Mаја Јовановска

Истражувач и новинар

Mаја Јовановска е дипломоран новинари и следи теми од областа на корупција, криминал и правосудство. Во долгогодишната кариера работела во бројни медиуми како А1 телевизија, Канал 5 телевизија, Алсат и порталот НОВАтв пред да се придружи на основачкиот борд на ИРЛ во 2018. Добитник е на домашни признанија и награди и има учествувано на голем број обуки и конференции од областа на истражувачкото новинарство. Била член на раководството на Самостојниот синдикат на новинари и медиумски работници на Македонија и Советот на Етика во медиумите во Македонија, а моментално е дел од раководството на ЗНМ.

Александра Денковска Гоцевска

Александра Денковска Гоцевска

Истражувач и новинар

Александра Денковска Гоцевска е дипломиран новинар со десетгодишно искуство. Работела во дневниот весник Нова Македонија, новинската агенција Мета.мк и порталот НОВАТВ. Во текот на кариерата работела на теми од областа на политика, урбанизам, судство и корупцијата. Со истражувачко новинарство започнува да се занимава во 2015 година кога доаѓа да работи како репортер во истражувачката редакција на НОВАТВ. Учесник е на десетици конференции и работилници за истражувачко новинарство. Автор е на првата андеркавер истражувачка сторија во Македoнија за животот на децата од домот 25 Мај.

Александар Јанев

Александар Јанев

Истражувач и новинар

Александар Јанев е дипломиран економист кој својата кариера како економски новинар ја започнува во 2008 во телевизијата Алфа. Вештините за професионално известување ги учи од врвни економски новинари преку обуки во земјава, но и во странство во новинската агенција „Ројтерс“, Велика Британија. Во 2010 година преминува во печатениот медиум Капитал, каде што работи до 2022 година. Во меѓувреме работи како постојан соработник на Балканска истражувачка репортерска мрежа (БИРН), а од 2018 година е и автор и уредник на ТВ проектот „Агенда 35“ што се емитува на Македонската радио телевизија. Од 2023 е дел од тимот на ИРЛ и следи корупција и економски криминал.

Иван Блажевски

Иван Блажевски

Истражувач и новинар

Иван Блажевски е новинар кој се занимава со теми од областа на меѓународни односи, криминал и корупција. Од 1998 година работи како новинар, а од 2001 година е уредник и дописник на шпанската државна новинска агенција EFE за Македонија, Албанија и Косово. Во својата долгогодишна кариера, Блажевски работел во бројни медиуми како Макпрес, Франс Прес (AFP), Вечер, Дневник, Време и Радио Слободна Европа, а 18 години бил уредник на вестите и документарната програма во ТВ АЛСАТ. Блажевски се придружува на тимот на ИРЛ во 2024 година. Добитник е на награда за истражувачко новинарство од Македонскиот институт за медиуми (МИМ). Има произведувано телевизиски програми во повеќе држави и региони, вклучувајќи Јапонија, Гренланд, Боливија, Кина, Непал, Бангладеш, источна Африка, Куба, Перу, Данска, Италија, Германија и други.

Пелагија Младеновска Стојанчова

Пелагија Младеновска Стојанчова

Истражувач и новинар

Пелагија Младеновска Стојанчова е новинар со над 16 години искуство во медиумската сцена. Својата кариера ја започнува во дневниот весник „Шпиц“ во 2008 година и во неделникот „Сега“. Од 2009 година се придружила на тимот на Радио Слободна Европа на македонски јазик, каде известува за политика, криминал, корупција и економија преку различни медиумски платформи. Од 2024 се вработува во ИРЛ како истражувачки новинар. Дипломирала на Филозофскиот факултет и продолжила образованието на Школата за новинарство на Македонскиот институт за медиуми (МИМ). Во текот на нејзината кариера работела на проекти за едукација и менторство на млади новинари.

Лука Блажев

Лука Блажев

Графички дизајнер

Лука Блажев е графички дизајнер во ИРЛ кој станува дел од тимот во 2019 година. Неговата кариера во полето на графички дизајн и уметност започнува во 2017та година преку работа на повеќе проекти за различни домашни и странски компании. Во ИРЛ, Блажев е задолжен за изнаоѓање графички решенија за истражувањата и дизајн на промотивните содржини кои произлегуваат од истражувањата, а ја следат комуникациската стратегија на ИРЛ. 

Трифун Ситниковски

Трифун Ситниковски

Режисер на "Редакција"

Трифун Ситниковски работи во филмската индустрија повеќе од една деценија. Има снимено повеќе од десетина кратки акциони филмови, кратки документарни филмови и три ТВ серии на кои работел како сценарист, режисер и извршен продуцент. Покрај режија на филмови, има работено и на бројни проекти како продуцент, монтажер, кинематографер, асистент на режисер и претпоставен за сценарио на кратки филмови, ТВ емисии, документарни филмови, реклами и музички спотови. Неговиот последен проект како режисер и сценарист е на документарниот серијал „Редакција“.

"Трајче

Трајче Антоновски

Kинематографер

Трајче Антоновски е снимател и дел од кинематографите на документарниот серијал „Редакција“. Антоновски повеќе од 10 години работи на визуелна реализација на спортски натпревари под покровителство на УЕФА и ЕХФ. Работел во информативната редакција на А1 и порталот НОВА ТВ, а бил дел од тимот за реализација на политичките емисии “Еврозум”, “Проверено”, но и на бројни забавни проекти како популарниот квиз „Кој сака да биде милионер“,„50-50“ и други проекти. Во ИРЛ Македонија е  дел од тимот задолжен за екранизација на сториите.

Горјан Атанасов

Горјан Атанасов

Монтажер и видео уредник

Горјан Атанасов е филмски и ТВ монтажер со повеќе од 8 години искуство во филмската и телевизиска индустрија. Атанасов има работено на повеќе играни и документарни проекти. Досега, како монтажер, се има потпишано на 6 кратки играни, 2 долгометражни документарни филмови, а моментално во ИРЛ работи како монтажер на документарниот серијал „Редакција“ и на кратките видео стории и мултимедијални проекти на организацијата.

„Поштенска банка“ е случај стар повеќе од две децении. Како се приватизирала првата државна банка се истражуваше исто толку долго. Случајот го реотвори во 2018 година тогашното Специјално јавно обвинителство. Но, по распадот на СЈО, случајот го презеде Обвинителството за гонење организираниот криминал и корупцијата. 

На 13 јуни 2024 година Кривичниот суд во Скопје, поради политичката интервенција на владата на СДСМ и ДУИ во спорните измени на Кривичниот законик, ја запре постапката. Таа се водеше против бизнисменот Томе Главчев, актуелен претседател на Кошаркарската федерација на Македонија, потоа Ратко Димитровски, поранешен градоначалник на Кочани од ВМРО-ДПМНЕ и адвокатот Зоран Шуклев.

Тие беа гонети за делата злоупотреба на службената положба и за перење пари. Преку надзорот било утврдено дека во решението на Кривичниот суд не е наведено по кој член од Законот за кривична постапка (ЗКП) се запира постапката.

Обвинителството за гонење на организираниот криминал и корупцијата, незадоволно од одлуката на Кривичен, поднело жалба со образложение дека Главчев, Димитровски и Шуклев треба да одговараат барем за делото перење пари.

Сепак, вишиот јавен обвинител Јован Цветановски се откажал од правото на жалба пред Апелација, а таквата одлука ја објаснил преку службена белешка во која причините за повлекување од жалбата биле, како што се наведува во надзорот, целосно контрадикторни и нејасни.

„Јавните обвинители Лиле Стефанова и Елвин Вели сметаат дека со откажувањето од жалбата на Основното јавно обвинителство за гонење на организираниот криминал и корупцијата, јавниот обвинител од Вишото јавно обвинителство Скопје не постапил професионално, стручно и законито“, стои во извештајот. 

Но, обвинителот Џелал Бајрами сметал дека Цветановски постапил согласно неговите надлежности. Со откажувањето од жалба Апелацискиот суд повеќе немал можност да расправа по жалбата на Обвинителството за гонење на организираниот криминал и корупцијата и случајот бил затворен.

Вториот случај е за бесправно градење во Зелениково на Драган Павловиќ-Латас и неговите двајца браќа Звездан и Срѓан Павловиќ. Кривичниот суд ги ослободил од вина на 4 јули 2019 година, а на 18 јули 2022 година на повторното судење била донесена истата одлука. 

Јавното обвинителство Скопје поднело жалба која на 10 октомври 2023 година била уважена и била закажана седница пред Апелацискиот суд во Скопје. На 6 ноември 2023 предметот бил рефериран во Јавното обвинителство каде што биле присутни тогашниот државен обвинител Љубомир Јовески, јавните обвинители Ферат Елези и Соња Симовска и вишите јавни обвинители Мустафа Хајрулахи и Јован Цветановски.

„Заклучокот по однос на реферирањето на јавниот обвинител кој го застапува предметот пред Апелацискиот суд да предложи да изготви вештачење дали преземените дејствија во предметот во градежните работи претставуваат подготвителни дејствија и да се утврди датумот на отпочнување на градежните работи. Да се повика вешто лице на главната расправа и да се расчистат дилемите“, пишува во извештајот од надзорот во ВЈО Скопје. 

Веќе следниот ден одбраната на браќата Павловиќ пред Апелацискиот суд доставила нов доказ - наод и мислење изготвено од вешто лице. Цветановски побарал рочиштето да се одложи за вкрстено да може да го испраша вештакот. Но, тогаш според надзорот се случило следното:

„Јавниот обвинител на расправата не ги поставил прашањата што ги најавил на записник од 7.11.2024 година, а на поставените прашања не добил одговор од вештото лице на спорните прашања од реферирањето пред Јавното обвинителство на Република Северна Македонија“, пишува во извештајот. 

Цветановски не постапил по насоките добиени на колегиумот во обвинителството да се изготви вештачење и наместо тоа го прифатил вештачењето на адвокатите на одбраната.

„Јавниот обвинител постапил спротивно на член 37 од Правилникот за внатрешно работење на јавните обвинителства според кој заземениот став и мислење по реферирањето е задолжителен за пониското јавно обвинителство“, напишале обвинителите Лиле Стефанова и Елвин Вели во документот од надзорот. 

Но, третиот член на комисијата за надзор, Џелал Бајрами, бил со став дека Цветановски постапил согласно заклучоците од реферирањето пред колегиумот во обвинителството.

Третиот предмет кој бил анализиран е случајот „Серта“ за тендери за чистење владини институции. Предметот стигнал во Вишото обвинителство откако Основното обвинителство поднело жалба на одлуката на Кривичниот суд.

Овој суд при оцена на обвинителниот акт ги прифатил приговорите на обвинетиот Спасо Ѓеорѓиев и фирмата „Серта“ кои биле гонети за злоупотреба на постапката за јавен повик. ОЈО на 29 јануари 2024 година ја обжалило ваквата одлука на судот.

Токму за овој случај има известување за вршење притисок врз службеничка во Вишото јавно обвинителство Скопје која ги архивирала и распределувала предметите. Добила наредба од тогашниот шеф на Вишото обвинителство Мустафа Хајрулахи со насоки кај кој обвинител да го додели случајот.

„За предметот ‘Серта’ ми беше кажано да му го заведам и дадам на јавниот обвинител Јован Цветановски“, изјавила службеничката Даниела Лапе, вработена во ВЈО Скопје, чие сведочење е дел од извештајот од надзорот.

На рочиштето на 9 април 2024 година во Апелацискиот суд, вишиот обвинител Цветановски се откажал од жалба.

„Од увидот во службена белешка од 9.4.2024 година видно е дека јавниот обвинител ги анализира доказите приложени кон обвинителниот акт, што е спротивно на одредбите од Законот за кривична постапка, член 336 и член 337, имајќи ја предвид фазата во која се наоѓал предметот“, пишува во извештајот од надзорот.

Во оваа насока е и правното мислење на Врховниот суд од 7.12.2021 година дека Советот за оцена на обвинителен акт не ги анализира доказите ниту, пак, го оценува квалитетот на доказите. Тој само треба да внимава дали некој доказ е прибавен на незаконит начин, нешто што требало да биде фокус за произнесување и на Јован Цветановски.

„За предметот е донесена пресуда на Врховниот суд на Република Северна Македонија 11.9.2024 година. Во оваа пресуда е констатирана повреда на законот во корист на обвинетите, а во самата пресуда е наведено дека ваквата повреда, сторена од страна на Советот за оцена на обвинителен акт, можела да биде санирана доколку Вишиот јавен обвинител не се откажал од изјавената жалба“, стои во документот од надзорот. 

Јавните обвинители Лиле Стефанова и Елвин Вели во заклучоците за овој предмет напишале дека со откажувањето од жалбата обвинителот Цветановски не постапил професионално, стручно и законито и се впуштил во анализа на докази и постоење на умисла за сторување кривично дело. Но, тоа требало да го утврдува надлежен суд. Сепак, и за ова јавниот обвинител Џелал Бајрами сметал дека Јован Цветановски постапил согласно неговите надлежности. 

Последниот, четврти, случај кој бил контролиран повторно е на обвинителот кој е под бројот римско два - Јован Цветановски. Станува збор за точење алкохолни пијалаци на дете.

Судот во Неготино ги прогласил за виновни Ѓорѓи Лазов и Илија Вангелов и правното лице ДПТУ „С.О.С. обезбедување“ ДОО Неготино. Обвинетите биле незадоволни од пресудата, па поднеле жалба по што бил оформен предмет во ВЈО Скопје.

На 3 февруари 2023 година Апелацискиот суд во Скопје ја укинал пресудата и предметот го вратил на повторно судење. Јован Цветановски не се појавил на јавната расправа во Апелација, а претходно ВЈО Скопје оценило дека жалбите на обвинетите се неосновани.

На 8 мај 2023 година судот во Неготино донел нова пресуда во која обвинетите биле прогласени за виновни, по што тие повторно поднеле жалба.

„На 23.8.2023 година од страна на јавниот обвинител во Вишото јавно обвинителство Скопје, Јован Цветановски, до Апелацискиот суд Скопје е доставен писмен предлог КОЖ.бр. 1187/23 со кој се предлага жалбите на обвинетите да се одбијат како неосновани“, се наведува во извештајот од надзорот. 

Цветановски дополнително објаснил дека во повторното судење судот во Неготино постапил по насоките дадени од Апелација и биле отстранети сите констатирани повреди во првостепената постапка. Но, само неколку месеци подоцна Јован Цветановски се премислил.

„На расправа на 26.12.2023 година јавниот обвинител се откажува од обвинението. Од увидот во пресудата на Апелацискиот суд Скопје на расправата пред судот не бил изведен ниту еден нов доказ и со ништо не била променета фактичката состојба од моментот на давањето на предлогот“, стои во извештајот од надзорот.

На истиот ден, 26 декември 2023 година, Цветановски изготвил службена белешка дека се откажал од обвинение затоа што немало докази за делото.

За ваквиот начин на постапување, единствено мислење имаат сите тројца обвинители кои го вршеле надзорот, Лиле Стефанова, Елвин Вели и Џелал Бајрами, кој за претходните три случаи беше со став дека Цветановски постапувал законито. Сега и Бајрами сметал дека Цветановски постапил спротивно на правилата.

„Јавните обвинители Лиле Стефанова, Елвин Вели и Џелал Бајрами сметаат дека, имајќи ги предвид писмените предлози во двете постапки и ставовите искажани во нив, а во ситуација кога на главната расправа не се изведени нови докази, со откажувањето од обвинението јавниот обвинител не постапил професионално, стручно и законито“, нотирале тројцата обвинители во извештајот од надзорот.

Но, извештајот кој содржи 20 страници е потпишан само од обвинителите Лиле Стефанова и Елвин Вели. Џелал Бајрами не се потпишал на документот кој откако бил изработен му бил доставен на тогашниот државен обвинител Љупчо Коцевски.

Во прилог на извештајот има службена белешка од Бајрами, како и известување од петте службенички за начинот на кој Мустафа Хајрулахи им вршел притисок да заведуваат и распределуваат предмети во Вишото обвинителство додека бил шеф.