По цели пет години на 08 април (петок) конечно започна судската расправа која треба да даде одговор кои се причините за смртта на работникот Мијалчо Тодоровски кој животот го загуби поради пад на потпорен ѕид при изградба на станбена зграда во Дебар Маало. Управителот и сопственичката на компанијата „Колбико Инженеринг“ се оградуваат од работникот кој во билтенот на МВР е заведен како „случаен минувач“. Судот констатираше дека адвокатот и обвинетите се обидуват да го застарат делото. Судијката Оља Ристова им укажа дека нема да дозволи тоа да помине.
Во Кривичниот суд започна битката за правда за загинатиот работник Мијалчо Тодоровски. Утрото на шести септември 2017 – та година Мијалчо отишол на работа на градилиште каде што се поставувале темелите за нова зграда во Дебар Маало. Но наместо стандарден работен ден на објект каде се гради нова зграда тој го губи животот. Падот на потпорниот ѕид за зградата го затрупал под урнатините телото на Тодоровски.
По речиси пет години конечно во судница се сретнаа членовите на семејството на загинатиот 68 годишен Мијалчо и сопственичката на градежната компанија „Колбико Инженеринг“ и управителот Александар Дугалиќ. Тие веќе се оградија од несреќата која заврши со смрт на градежниот работник.Тврдеа дека Мијалчо не работел на објектот кој го градат. Бил случаен минувач кој случајно се нашол на градежниот терен.
Управителот на компанијата „Колбико Инженеринг“,Александар Дугалиќ и сопственичката на компанијата, Оливера Стаменова се обвинети за „Тешки дела против општата сигурност“. Пред Судот рекоа дека не чувствуваат вина.
Застапник на обвинението е обвинителката Гордана Гешковска, на која што и беа потребни четири години за да истражи кои се причините за несреќата во која што Мијалчо Тодоровски го загуби животот и да лоцира одговорност.
Случајот за причините за смртта на загинатиот работник и е доверен на судијката Оља Ристова.
Судијката Оља Ристова нема да толерира понатамошно одолговлекување на предметот
Првиот дел од главната расправа која што започна по речиси пет години се претвори во расправија помеѓу обвинителката Гешковска и адвокатот на обвинитетие, Дарко Трајковски. Причина за кавгата беше банална – УСБ мемориски стик кој обвинителката не го доставила ниту до Судот ниту до одбраната. Објаснувањето на обвинителството зошто УСБ – то не е дел од доказите е тоа што на стикот нема никакви документи и докази.
„Обвинетите во два наврати беа повикани во Обвинителството и не дојдоа. Точно знаеја за што се викнати и најмалку што можеа е да побараат увид во предметот. Во тој случај немаше да сме доведени во ситуација да расправаме за ова и толку долго време да не биде отворена главната расправа“ – рече обвинителката Ѓешковска.
За однесувањето на обвинетите и адвокатот во судница, опомена стигна од судијката Оља Ристова. Го одби барањето на бранителот на обвинетата компанија „Колбико Инженеринг“ и управителот Александар Дугалиќ да добијат на увид празно УСБ.
„Денешното повторно барање се смета како обид за одложување на предметот. Ваквото барање за кое до сега се потрошија 45 минути и за кое е запознаена одбраната е за застарување на делото“ – објасни судијката Ристова.
Во преостанатите минути од судската расправа, обвинителката Гешковска ги презентираше писмените докази меѓу кои и записниците од увидот на местото на несреќата. Според увидот, Тодорвски бил до градежна јама во моментот кога паднал потпорниот ѕид, а во раката држел лопата на која што имало крв. Вештачењето на рачката од лопатата докажало дека остатоците од крв се од машка индивидуа. Обвинителката истакна и дека во доказите кои се доставени до Судот постојат фотографии направени на шести септември кои покажуваат дека загинатиот Тодоровски е во работнички панталони.
Расправата беше прекината по барање на судијката Оља Ристова за да го оствари своето законско право на штрајк со останатиот дел од јавната администрација која деновиве штрајкува за зголемување на платите.
Загинатиот „случаен минувач“ на градилиште облечен во работничко одело
Мијалчо Тодоровски го загуби животот на 6 септември во 2017 година откако потпорен ѕид го затрупа неговото тело на улицата Дане Крапчев.
Истиот ден во медиумите брзо се рашири веста дека случаен минувач загинал при пад на потпорен ѕид во Дебар Маало. Но на местото на несреќата тој ден излезе екипа од ТВ 24 која сними сведоштва од очевидци кои ја сменија приказната за смртта на Тодоровски која ја пласираа институциите и истражните органи. Очевидците објаснуваа дека не загинал минувач, туку работник кој бил дел од мајстоската екипа.
„Можеби 15 минути копаа неговите колеги за да го извадат телото, бидејќи беше пропаднат во дупка, на крај го извадија со багер. Брза помош не беше стигната 20 минути, па веројатно тој што му е надзор го качи во кола и го однесе во болница“ раскажа тогаш очевидец за ТВ24.
Во билтенот МВР загинатиот работник го завеле како случаен минувач кој случајно се нашол на местото на несреќата. Тодоровски е случаен минувач и за управителот на компанијата „Колбико Инженеринг“ кој е обвинет за делото „Тешки дела против општата сигурност“. Тој пред две години за ИРЛ изјави дека не станува збор за никаков работник туку за пешак кој поминувал близу објектот кој „Колбико Инженеринг“ го гради.
„Се познаваше со колегите бидејќи му биле соседи од Сингелиќ. Ми се јавивте сега вака неподготвено, не сакам да кажувам нешто на новинари“ – рече Дугалиќ откако го прашавме како е можно случаен минувач да се најде на место кое треба да биде заградено поради вршење на градежни активности.“
Газдарицата на фирмата „Колбико Инженеринг“, Оливера Стаменова Колова одби да ги коментира причините за смртта на Мијалчо кој го загуби животот поради пад на потпорен ѕид на градилиште каде што активности изведуваше токму нејзината компанија.
Обид за финансиска надокнада во замена за човечки живот
Според претседателот на Синдикатот за градежништво во Република Македонија, Иван Пешевски, во земјава ретко на обвинителната клупа седнува некој работодавач, туку вината речиси секогаш се препишува на загинатиот работник.
„Во судските долги процеси и лавиринти често се заборава на работникот и секој што треба да сноси одговорност на крајот на денот или не е виновен или поминува со парична казна“ – вели Пешевски, додавајќи дека човечкиот живот нема цена, загубата е огромна пред се за семејството на работникот, но и дека е загуба на самата држава.
Пешевски истакнува и дека целата постапка за тоа како се пријавува повреда при работа или во краен случај повреда со фатални последици е комплексна и остава можност за манипулации за да се спаси работодавачот кој не ги преземал сите мерки за здраво и безбедно работно место иако тоа е негова задолжителна обврска пред отпочнување на било каков процес на работа.
Синот на загинатиот работник, Зоран Тодоровски вели дека пред да започне судскиот спор, од компанијата „Колбико“ добиле бланко документи во кои треба да се изјаснат дека случајот бил несреќа за која што компанијата нема вина и дека Мијалчо бил само случаен минувач. Тодоровски тврди дека сопствениците на „Колбико“ сакале случајот да се затвори како несреќа, а во знак на благодарност на семејството на загинатиот работник да им исплатат 15.000 евра за кои сметале дека се доволни да ја компензираат смртта на неговиот татко.
„Газдарицата и вработените се оградуваа од него дека е случаен минувач кој го затрупал потпоред ѕид. Газдарицата за да се одбрани, вработените за да не ја загубат работата. Ни понудија пари за да потврдиме дека не бил работно ангажиран од нивна страна, пари во замена за човечки живот. Се надевам дека на крајот од овој процес секој ќе го добие она што го заслужува“ – изјави синот на загинатиот работник, Зоран Тодоровски.
Оваа сторија е изработена по пријава на граѓанин која стигна до Истражувачката репортерска лабараторија. ИРЛ две години активно го следи случајот за загинатиот работник како и долгата и мачна обвнителско судска постапка при решавање на предмети за граѓани на кои им е отежнат патот до конечна правда.
